In een klaslokaal in Amsterdam kijken kinderen aandachtig naar een groot scherm. Ze zien leeftijdsgenoten uit Suriname die vertellen over hun dagelijks leven. De leerlingen kijken, luisteren en reageren. Door middel van video’s leren zij over andere culturen en achtergronden. Nederland is een land met veel migranten. Ongeveer 16% van de bevolking is in het buitenland geboren. Veel kinderen in de klas hebben ouders of grootouders uit landen als Turkije, Suriname, Marokko, Indonesië en Caribische gebieden.

Op deze school, De Brink, worden lessen gegeven waarin kinderen zelf films maken en bekijken over het leven in verschillende landen, waaronder voormalige Nederlandse koloniën. Zo leren zij niet alleen over geschiedenis, maar ook over hoe mensen daar nú leven. De kinderen filmen elkaar, interviewen familieleden en kijken samen naar de beelden. Ze vergelijken hun eigen leven met dat van kinderen elders in de wereld. Hierdoor ontstaat meer begrip voor verschillen én overeenkomsten.

De docent legt uit dat beelden krachtig zijn: “Door te kijken naar echte mensen en echte verhalen komt de wereld dichterbij. Ook ouders worden bij het project betrokken. Sommigen herkennen hun eigen achtergrond in de filmpjes. Dat zorgt voor gesprekken thuis én op school.”

Volgens de school helpt deze aanpak kinderen om:

• nieuwsgierig te worden naar andere culturen

• beter met diversiteit om te gaan

• hun eigen identiteit te begrijpen

Het project laat zien hoe onderwijs kan bijdragen aan wederzijds begrip in een multiculturele samenleving.